Start

Ma obniżenie ceny wyjściowej swoich produktów mogą pozwolić sobie głównie duże firmy wędliniarskie. Ma to związek z bardzo nowoczesnymi liniami produkcyjnymi, dużą automatyzacją, a co za tym idzie, obniżeniem kosztów produkcji. Ceny małych wytwórni dość znacznie przewyższają ceny dużych fabryk. Mniejszego producenta, o mniejszym kapitale zakładowym nie stać na zakup najnowocześniejszych technologii, chociaż nie jest powiedziane, że ich nie posiada, albo, że pracownicy wytwarzają metodą chałupniczą. Na cenę końcową składają się także narzuty hurtowników oraz sprzedawców detalicznych. Im większa ilość zakupionego towaru, tym większy upust można otrzymać i narzucić mniejszą marżę, co niesie za sobą niższą cenę końcową. Duże możliwości negocjacji cen mają wielko powierzchniowe sklepy, ponieważ zakupują one duże ilości towarów. Małe, osiedlowe sklepiki zaopatrują się znacznie mniejsze ilości wędlin. Zakupują tyle, żeby starczało na bieżąco, a produkty nie zalegały w lodówce ni nie psuły się. Klient nie kupi przeterminowanych ani nieświeżych wyrobów. Nie ma żadnej reguły, że im niższa cena, ty gorszy jakościowo jest towar. Jest to zupełną nieprawdą. Każdy sklep ma prawo narzucić własną marżę, zgodnie z własnym uznaniem. Cena tej samej kiełbasy może różnić się cenami nawet o kilka złotych. Sklepy stosują także różnego rodzaju triki marketingowe, które jedynie pozornie obniżają ceny produktów. Często też się zdarza, że niepozornie wyglądające i tanie wyroby są wyśmienitymi produktami o bardzo wysokiej jakości i ciekawych walorach smakowych. Natrafienie na tak wyjątkowy wyrób zakrawa na czysty przypadek. Najlepiej jest, kiedy wysoka jakość wyrobów idzie w parze z ich niską ceną. Niedrogie produkty kupi większa ilość klientów. Społeczeństwo jest bardzo zróżnicowane pod względem materialnym, a jeść musimy wszyscy. Jeśli mamy mniej pieniędzy, to kupimy mniej i rzadziej, ale i tak kupimy. Rynek spożywczy ma o tyle dobrą sytuację, że bez większego problemu znajdzie zbyt na swoje towary, ponieważ potrzebują ich wszyscy.